En zoru bir başlangıç bulmak. Hepimizin o cümlenin başındaki büyük harfe ihtiyacı var. Yeni kelimelerin, belki yeni noktaların geleceğini haber veren o harfe... Çünkü hepimiz noktalar koymayı öğrendik öyle ya da böyle. Bize öğretilmeyen ise o büyük harflerin nasıl konulabildiği. Hayat bunu öğretmekte biraz cimri sanki... Eksik kalıyor bir şeyler ama biz neyin eksik kaldığına dair yine koyamıyoruz başlığı. Aslında bu biraz da ne denli sert noktalar koyabildiğimizle de ilgili.
Hayatımda olmayı başarabilen cümlelere 'üçnokta' koymayı alışkanlık haline getirmiştim. Ama sonra noktalar koymaya da başladım. Üç noktadan sonra yine büyük harfle yeni bir cümleye başlarsınız evet ama bu 'Her bitiş, bir başlangıçtır.' lafındaki gibi olmaz. Bitmeyen , eksiltili cümlelerim ve üstüne kurduğum yeni cümlelerim oldu benim de. Her ne kadar hayatın siyah beyaz kadar keskin olmadığımı düşünsem de siyahımsı ya da beyazımsı şeyler olmalı hayatta. Noktalara da ihtiyacımız var ki koymayı başardığımız büyük harflerimiz de gerçek başlangıçlar olabilsinler bir diğer günde.
Bu blogu açmamın nedeni bu işte... O 'üçnokta'larım her ne ise, onları doldurup bir noktaya eriştirmek -mümkünse- . Belki böylece koca harflerle bir üst başlık bile kondurabilirim hayatıma:) Neden olmasın...
Evet. Hayattan alacak iki noktalarım var sanırım!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder