Büyülü anlar

Doğru zaman, doğru yer olunca; doğru kişi olup olmadığına aldırmıyoruz... Çoktan doğru kategorisine sokmuş oluyoruz zaten onu. Çünkü o çok tatlı bir tesadüf artık...

Tesadüf. Büyülü bir kelime sanki... İnsanları kaderci olmakla yargılayanlar biziz evet ama işimize gelince tesadüf kelimesini yapıştırmakta da üstümüze yok tabi:) Böyle daha masumane oldu evet. "Bu kadar olmaz ki bu büyük bir tesadüf..." İnanamamazlık da ayrı bir hava verdi!

Kadere inanmayan biri değilim aslında... Bazen ne kadar kuvvetli kulaçlar atsan da akıntı seni hep başladığın yere getirir. bu inkar edilemez...  Ama küçük bir rastlantıyı doğrusu olarak kabul ederken akıntının götürdüğü yeri de göze almalı insan.. Sonunda kayalıklarda sıkışıp kalmak olduğunu bilmeli. Hayatta küçük bir rastlantı gibi masumane anların olabileceğini sorgulamalı biraz..

Destekçi aramak doğamızda var. Bizi olgunlaştıran hatalarımız dayanılacak bir sırt ararken olmaz mı aslında? Destekçi bulma umuduyla akıntıya bırakıyoruz kendimizi.. Tesadüfü kadere çeviriyoruz hemen zihinde. Bile isteye büyüye kapılıyoruz.

Tesadüf. O kadar büyülü mü acaba? Bilmiyor gibi davranmaya devam edelim evet böylesi daha tatlı şimdilik...

Ama iki nokta susmayacak...
"Yolunda beklerseniz, elbet rastlaşırsınız."

-kalemifosforlu-