Pazartesi, Temmuz 01, 2013

Eskiz


Çocukluğumun resim defteri…

Boyayı kavramakta zorluk çeken parmakların olsa da,
Renklenmeyi bekleyen hayallerin vardır.
Kırmızı ağaçlar yaparsın, kırmızı en sevdiğin renktir ya hani.
Güneş sana güler.
Eller hep tutuşur.
Hiç titremeden çizen elinden,
Senin renkli masalın…



Renkler kelimelerde can bulur belki sonra…
Belki renklerin sadece fırçayla buluşur…
Kim bilir belki öyle bir an yaşarsın ki,
Masalın gerçek olur.

Senin masalın, senin hikayen…
Onunla yapmaya karar verdiğin renk ile başladı.
Senin bir fikrin vardı.
İki kelime, iki nota, iki çizgi anlattı.


Her şey bir fikirle başladı.


-kalemifosforlu-

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder